راهنمای شاخص آلودگی هوا

شاخص کیفیت هوا یا شاخص آلودگی هوا با نام اختصاری AQI، شاخصی عددی است که توسط سازمان‌های دولتی برای سنجش آلودگی هوای یک منطقه و پیش‌بینی آن در آینده به کار می‌رود. با افزایش عدد این شاخص، سلامت عمومی در معرض خطر قرار خواهد گرفت. بعضی کشورها مانند کانادا، مالزی و سنگاپور شاخص‌های ملی خودشان را برای تعیین کیفیت هوا توسعه داده‌اند.

۰-۵۰ پاک

بدون عواقب سلامتی.از فعالیت در هوای آزاد لذت ببرید


۵۱-۱۰۰ سالم

می‌توانید از فعالیت در فضای باز لذت ببرید، اما برخی از آلاینده ها ممکن است کمی بر افراد بسیار حساس تأثیر بگذارند.


۱۰۱-۱۵۰ ناسالم برای گروه‌های حساس

افراد سالم ممکن است تحریکات جزئی را تجربه کنند و افراد حساس تا حد زیادی تحت تاثیر قرار می گیرند. درصورتی که به طور غیرعادی نسبت به آلودگی هوا حساسیت دارید: زمانی که کیفیت هوا بهتر است، فعالیت های شدید در فضای باز را برنامه ریزی کنید.


۱۵۱-۲۰۰ ناسالم

افراد حساس شرایط جدی تری را تجربه خواهند کرد. قلب و سیستم تنفسی افراد سالم ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد. گروه های حساس: فعالیت های شدید در فضای باز را کاهش دهید یا به زمان دیگری موکول کنید.


۲۰۱-۳۰۰ بسیار ناسالم

افراد سالم نیز معمولا علائم را نشان می دهند. افراد مبتلا به بیماری های تنفسی یا قلبی به طور قابل توجهی تحت تاثیر قرار می گیرند و کاهش استقامت در فعالیت ها را تجربه خواهند کرد. گروه های حساس: از فعالیت های شدید در فضای باز جدا خودداری کنید. افراد سالم: فعالیت های شدید در فضای باز را کاهش دهید یا به زمان دیگری موکول کنید.


بیش از ۳۰۰ خطرناک

در چنین شرایطی افراد سالم نیز استقامت کمتری را در فعالیت‌ها تجربه خواهند کرد و همچنین ممکن است علائم شدیدی را نشان دهند. سایر بیماری‌ها ممکن است در افراد سالم ایجاد شود. سالمندان و بیماران باید در خانه بمانند و از ورزش بپرهیزند. افراد سالم باید از فعالیت در فضای باز خودداری کنند. گروه های حساس: از تمام فعالیت های فیزیکی در فضای باز خودداری کنید. همه: فعالیت های بدنی در فضای باز را به میزان قابل توجهی کاهش دهید.